#EMCup @vvstreefkerk - @NivoSparta https://t.co/3Esze8V8Cs
Image is not available
Speeltuintje opgeknapt https://t.co/txjjsrN8hu https://t.co/ZdyyRTnEUQ
Image is not available
Het 2e heeft wel gespeeld en wint verdiend van @vvWNC 4-1
Image is not available
Met dank aan de club van 100 en onderhoudsploeg ziet het speeltuintje er weer prachtig uit. https://t.co/1GagLUHTUj
Image is not available
Gaaf. Nieuwe trainingsjacks voor onze MO19. Super bedankt Dennis en sponsor Mainstaete! https://t.co/6QcyBtzGFq
Image is not available
Slider

Streefkerk 2 Groot Ammers 2 2018Op z’n Duits, dat was het. De overwinning op VV Groot-Ammers 2. Niet dat VVS de mindere partij was, zeker niet, maar op het moment dat iedereen al genoegen leek te nemen met een gelijkspel, viel die dan toch. Het winnende doelpunt, das gewinnende Tor!

3 november 2018. Voor vele dorpsgenoten met een blauw-zwart hart de dag dat alles om 14:30 op veld 1 niet meer mocht, maar moest. De dag dat de wedstrijd tegen Groot-Ammers op het programma stond. De dag dat onze trots verdedigd moest worden. Enerzijds omdat we graag wat meer omhoog willen kijken op de ranglijst, maar des te meer omdat je dan toch wel wat lekkerder op een verjaardag zit of aan het werk bent. Normaal heb ik de gewoonte om dat volk uit Ammers een beetje te mijden, maar na onze laatste overwinning van eind vorig seizoen stond ik maandagmorgen op Gelkenes een kwartier voor aanvangstijd al te glimmen bij de ingang van de zaak om mijn collega’s een bijzonder goede morgen te wensen. Lekker hoor!

Terug naar het heden. De scheidsrechter blies zijn fluit, de wedstrijd begon. Het was VVS dat het grootste gedeelte van de wedstrijd domineerde. Ammers beperkte zich vooral tot het spelen van de lange bal, en het vooral niet te veel ruimte weggeven aan Streefkerk. Het predicaat angsthaas wil ik er niet gelijk opplakken, maar als de spelers van Ammers afgelopen zaterdag meerdere keren schreeuwen dat de zenuwachtig spelende keeper de bal alleen lang naar voren mag trappen lijkt een lijntje met de angstige spreeuwen toch snel te zijn gelegd.

We willen het verhaal verder niet te veel door feiten laten bederven, maar VVS speelde deze wedstrijd ook niet goed. Men had moeite om te voetballen op het middenveld, en voorin werden te weinig ballen vast gehouden. Maar wat maakt het uit. Het scorebord gaf minuut 88 aan. Een twijfelende verdediger, karakteristiek doorzetten van Bassanka en Ricardo die met een rollertje de keeper verschalkte. Wat volgde was euforie, extase, vreugde en blijdschap. We hebben ervoor gestreden, er het meeste aanspraak op gemaakt, maar om het dan op een geheel Ammerse wijze af te maken is wel heel lekker!

De vreugde in de kleedkamer was groot. Uiteraard was er bier, jolijt en zelfs de Spotify van Julian bleek ineens te beschikken over klassiekers als ‘Jij krijgt die lach niet van mijn gezicht’ en ‘Het regent zonnestralen’. Als klapper was daar opa Gert die paling en zalm had meegebracht. De feestelijkheden zetten zich voort in de kantine. Er werd geproost, het clublied werd gezongen en de glimlach was niet meer van de gezichten van de spelers te verdrijven.

Zoals altijd komt er een einde aan de avond. Daar waar normaal gesproken menig teamlid zijn meerdere moet erkennen in de man met de hamer, kreeg deze nu geen kans. Eenmaal thuis aangekomen werden familieleden en huisgenoten tegen wil en dank overladen met sterke verhalen, werden diverse pintjes genuttigd, zakken chips open getrokken en menig echtgenote belaagd.

3 november 2018. Es war ein schöner Tag!